Polityka historyczna Polski – cz. 2 – Racja stanu

Dzisiejsza narracja historyczna głównego nurtu jest zafałszowana. Przez kogo? Przez zaborców – Rosjan, Niemców, mniej Austriaków -, przez Watykan, przez komunistów sowieckich (rosyjskich), przez hitlerowskie Niemcy, przez przedsiębiorstwo holocaust, przez globalistów. Narracja historyczna służy ich interesom, podporządkowywaniu sobie narodów, robieniu interesów (zbijaniu wielkich pieniędzy), władzy. Gdziekolwiek się nie zajrzy – w historię naszych kresów (Ukrainy itd.), Pomorza, historię wojen europejskich, ziem słowiańskich między Odrą a Renem, układów i paktów politycznych z Jałtą na czele, parad zwycięstwa jak ta po II wojnie światowej w Londynie – wszędzie unosi się smród kłamstwa.

Polityka historyczna Polski – cz. 1 – Spustoszenie

W dziedzinie polityki historycznej dzisiejsza Polska jest jak po zagładzie – jest wielkie spustoszenie. Spustoszenie zwielokrotnione. Pustka. Nicość. Mamy gigantyczne zaległości i gigantyczne braki. Świadomość zbiorowa jest poraniona, chora, ułomna. To wszystko jest wynikiem zaniedbań wielu rządów i tzw. elit, świadomej polityki kłamstw, zgniłych kompromisów, dyktatu ideologii lub wpływów obcych agentur. Na przykładzie polityki historycznej widać jak słabe jest polskie państwo, jak czołga się na kolanach wobec innych. Efektem zaniechania polityki historycznej zgodnej z polskim interesem narodowym oraz milczenia wobec kłamstw o historii Polski są

Ruch Szlachetni.org

Jest dziś ogromny deficyt odpowiedzialności, prawości, bezinteresowności, wielmożności, szlachetności. Świat brnie w kłamstwo, poprawność polityczną, zastraszenie, wyzysk, inwigilację, manipulację, wojenki, łamanie praw, hipokryzję, demontaż rynku, demokracji i wolności. Zjeżdżamy po równi pochyłej. Plan-demia jest tego kolejnym aktem i dowodem. Trzeba odnowy, odrodzenia, powrotu do wartości – klasycznych, antycznych, chrześcijańskich, humanistycznych. Trzeba aktywności ludzi przyzwoitych, prawych, uczciwych. Trzeba bronić naszego człowieczeństwa, naszej wolności, naszej przyszłości i szans. Kto ma to robić?

Polityka gospodarcza Polski – cz.12 – Podsumowanie

Siłę państwa i społeczeństwa buduje się od wewnątrz – poprzez silne, ale chude państwo, dobre prawo, silną gospodarkę, dobrą edukację, porządek moralny i sprawne, sprawiedliwe sądownictwo. Na wszystko trzeba pieniędzy, więc kluczowa jest gospodarka. Ktoś mi kiedyś powiedział: możesz cudować z firmą, ale najpierw musisz sprzedać i zarobić. To prawda. Zatem gospodarka to podstawa. Aby gospodarka się “kręciła”, trzeba jej dać przestrzeń, swobodę, nie wolno wkładać “kijów w szprychy” ani rzucać “kłód pod nogi”:

Polityka gospodarcza Polski – cz.11 – Podatki

Podatki są istotnym elementem prowadzenia działalności gospodarczej. Mogą porządkować rynek i obrót gospodarczy, ale mogą też rujnować i dusić przedsiębiorstwa oraz tworzyć system opresyjny i wyzyskujący ludzi. Dlatego trzeba stworzyć prosty, sprawiedliwy i wspierający rozwój przedsiębiorstw system podatkowy. Powinien się on zasadzać na prostej zasadzie, że podatki płaci się dlatego, że korzysta się ze wspólnej, ogólnospołecznej infrastruktury i zasobów lub obciąża się społeczeństwo skutkami swojej działalności. Podatki mają służyć tworzeniu dobra wspólnego i budowaniu silnego, ale odchudzonego państwa, które dba o nasze bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne, a nie jest “dojarką”, która zdziera z nas pieniądze pod byle pretekstem, aby “rząd się wyżywił”. System podatkowy powinien wspierać i motywować obywateli do aktywności przedsiębiorczej, wolontariackiej i samopomocowej w duchu solidarności i partnerskich stosunków właścicielsko-pracowniczych. System ma być prosty, precyzyjny i nie-uznaniowy, koszt poboru podatku ma nie przekraczać 1% wynikających z niego wpływów.

Polityka gospodarcza Polski – cz.10 – Rezerwy i infrastruktura

Infrastruktura jest niezbędnym otoczeniem dla prowadzenia działalności gospodarczej. Kapitał i inwestycje idą tam, gdzie jest większa wolność gospodarowania (patrz: https://polska-jutra.eu/polityka-gospodarcza-polski-cz-7-wolnosc-gospodarowania/ ) i lepsza infrastruktura. Dobra infrastruktura ułatwia działanie naszym lokalnym przedsiębiorcom, natomiast rezerwy zapewniają stabilność. I. Infrastruktura to różne aspekty i wiele ich cech:

Polska nie może być obarczona odpowiedzialnością!

Prof. Andrzej Nowak: Polska nie może być obarczona odpowiedzialnością! 08.04.2021 10:00 demotywatory.pl Szaleństwo BLM ogarnęło media i życie publiczne. Znaleźli się tacy, którzy oczekiwali od Polskiej Reprezentacji pokłonu na stadionie Wembley… Sprawę skomentował Profesor Andrzej Nowak, historyk, publicysta.

Polityka gospodarcza Polski – cz.8 – Samorząd gospodarczy

Zacznijmy od tego, kto wypracowuje nasz dochód narodowy, podatki i dobra. To my, ludzie pracujący, a przede wszystkim nasi lokalni, polscy przedsiębiorcy, którzy organizują pracę, dają miejsca pracy, ponoszą ryzyko, tyrają od rana do wieczora, czasem siedem dni w tygodniu. Gdyby nie polscy przedsiębiorcy, a mówiąc szerzej – przedsiębiorczość, inicjatywa, pomysłowość i praca Polaków – to nie mielibyśmy rozwoju rozumianego jako lepszy dobrostan, większe możliwości, ładniejsze otoczenie itd. Ponieważ przedsiębiorcy – zaznaczam: lokalni, polscy (zagraniczni chcą wyprowadzać zyski z Polski) – są tą szczególną, najważniejszą grupą wypracowującą efekty gospodarcze Polski, to należy im się też odpowiednia pozycja społeczna, a także reprezentacja na poziomie ogólnokrajowym, o czym poniżej.

Polityka gospodarcza Polski – cz.7 – Wolność gospodarowania

Dużo ludzkość wydatkowała energii za wolność. Wolność, równość, braterstwo! Wolności i chleba! Za wolność naszą i waszą! Itd. Hasła wolności towarzyszą nam od wieków. Czym jest wolność? Brakiem ograniczeń? Hmmm… zawsze są jakieś ograniczenia, czy to przyrodnicze, czy moralne, czy inne. Możliwością dokonywania wyboru? A jaki to wybór – między zaplanowanym działaniem a więzieniem, między jednym złem a drugim złem, między jedną kliką a drugą? Ze zdefiniowaniem wolności zawsze był problem, bo to jest rzecz dynamiczna, która się odnosi do procesów, dziejących się zmagań, wysiłków, dążeń. Dlatego wprowadzono tzw. indeksy wolności gospodarowania, które opierają się na wielu wskaźnikach, które da się ocenić np. w punktach. I tak w tegorocznym indeksie wolności gospodarczej The Heritage Foundation –  Polska awansowała na

Polityka gospodarcza Polski – cz.6 – Samowystarczalność

Chciałem pierwotnie inaczej zatytułować ten odcinek “Polityki gospodarczej Polski”: “Krótkie łańcuchy dostaw”. Jednak tu chodzi o coś więcej, o swoistą zaradność społeczności lokalnych i społeczności narodowej, ich bezpieczeństwo bytowe, zorganizowanie, by było zdrowiej, taniej, bez zadłużania. Czyli chodzi o samowystarczalność gospodarczą. Państwo powinno zadbać o swoją podstawową samowystarczalność. Nie oznacza to odizolowania się od świata, jak ma to miejsce w przypadku Korei Północnej, bo trzeba podróżować (“podróże kształcą”), poznawać inne kultury, wymieniać się z innymi narodami. Ale wszystko z umiarem – nie może być tak, że się uzależniamy od innych państw czy organizacji, np. od towarów chińskich, pieniędzy “unijnych” (a naprawdę naszych), armii amerykańskiej itd. itp.

Odporność, odporność, odporność! Zadbaj o to, bo…

Zamieszczamy fragmenty tekstu dra Vernon’a Coleman’a – bez komentarza: Będziemy musieli trzymać się z dala od ludzi, którzy zostali zaszczepieni? Katastrofalnym skutkiem jest to, że naturalne systemy odpornościowe dziesiątek czy setek milionów osób, które otrzymują szczepionki, są skutecznie niszczone. Ich układ odpornościowy nie będzie zdolny zwalczyć żadnej zmutowanej odmiany wirusa, która może rozwinąć się w ich ciele. A zmutowane wirusy mogą następnie rozprzestrzenić się w społeczeństwie. Uważam, że właśnie dlatego nowe odmiany wirusów pojawiają się na obszarach, gdzie szczepionkę podano wielu ludziom.

Polityka gospodarcza Polski – cz.5 – Dostęp do finansowania

Przedsiębiorcy – uwaga: przedsiębiorcy polscy, krajowi! – to ta specjalna grupa społeczna, która zapewnia główne dochody państwa. To przedsiębiorcy nasi, polscy, tworzą miejsca pracy, wypracowują dochody, podatki, generują usługi i towary. Oczywiście, pracownicy robią to razem z nimi, ale to przedsiębiorcy podejmują inicjatywę, ryzyko i odpowiedzialność. I choćby za to należy im się bardzo dobra opieka państwa i wsparcie w ich działalności. To wsparcie może mieć różne oblicza:

Polityka gospodarcza Polski – cz.4 – Współpraca pracy i kapitału

Kapitalizm XIX wieczny stworzył podział na “my” i “oni”, czyli na klasy “kapitalistów-wyzyskiwaczy” i “robotników-ociągaczy” – tak siebie te grupy zaczęły postrzegać. Stara metoda “dziel i rządź” dała o sobie znać. Efektem były spory, protesty, demonstracje, walki związków zawodowych z przedsiębiorcami, często z udziałem policji, wyrzucanie pracowników, wywożenie prezesów na taczkach itd. itp. To było powodem powstawania organizacji związkowych, potem komunistycznych i socjalistycznych. To wytworzyło tzw. konfliktowy model stosunków gospodarczych, znany nam dobrze także z dzisiejszych realiów. Ten model jest kontra-produktywny,